Veli Ertan

1912 yılında Antalya’nın Akseki ilçesinde dünyaya gelen Veli Ertan, ilköğrenimini dedesi Veli Efendi’den aldı. 1923 yılında Ankara’da Dârü’l-hilâfeti’l-aliyye Medresesi’nde hazırlık okudu. Bu medresenin 1924 yılında kapatılması üzerine Ankara Dârülmuallimîni’nde eğitimine devam etti. Sonrasında da Antalya’da orta eğitimini tamamladı.
1929-1962 yılları arasında öğretmenlik ve millî eğitim müdürlüğü gibi görevlerde bulundu. Yine 1962-1972 yıllar arasında Konya Yüksek İslâm müdürlüğü görevini yürüttü. Ertan’ın bu enstitünün hem kuruluş hem de gelişmesinde önemli katkıları bulunmuştur. Ayrıca enstitünün öğretim kadrosunun artmasına ve öğrencilerin daha iyi eğitim almalarına olanak sağlayacak bir ortam sunmuştur.
1972-1974 yılları arasında İstanbul Yüksek İslâm Enstitüsü’nde görev yapmıştır. 1974 yılında emekli olan Ertan, yazarlık hayatını devam etmiştir. Çok yönlü, halka ilişkileri, eğitimciliği ve sempatik kişiliğiyle hem öğrencilerinin hem de halkın sevgi ve takdirini kazanmıştır. Veli Ertan, 6-7 Ağustos 1991 gecesi vefat etmiştir.
Ertan, öğretmenlik görevini sırada ve emekli olduktan sonra pek çok kitap ve makale yazmıştır. Özellikle eğitim ve kültür hayatına dair yazı yazmayı âdet edinmiştir. Kendi yazılarına ilaveten, Veli Ertan'ın İslam'da Necmeddin Dinçer ile beraber neşrettiği çok sayıda yazı bulunmaktadır.
Başlıca eserleri: Hz. Ömer (Ankara 1955); Hz. Ebû Bekir (Ankara 1962); Hz. Osman (Ankara 1963); Hz. Ali (Ankara 1963); Mehmet Akif’in Hayatı ve Eserleri (İstanbul 1968); İslam Ahlâkı (Konya 1963); Muasır İslâm Ülkeleri Tarih ve Coğrafyası (Konya 1965), Afrika’da ve Avrupa’da İslâmiyet (İstanbul 1968).
Ayrıca V. Ertan, İslam, İslamın İlk Emri Oku, Hilal, Tohum, Diyanet ve Sebil gibi dergiler başta olmak üzere İslamiyet, Hz. Peygamber, İslam büyükleri, Osmanlı Devleti, din, ahlak, ilmihal vs. konularına dair pek çok yazı kaleme almıştır.